Van de VS naar Spanje: belastingen en de 183-dagenval
Bijna alles wat voor Amerikanen over verhuizen naar Spanje wordt geschreven, gaat over het visum. Het visum heeft een formulier, leges en een consulaat, dus er valt makkelijk over te schrijven.
Het is niet het deel dat u geld kost.
Het deel dat u geld kost, zijn de belastingen, en dat overvalt mensen in het tweede jaar, als de beslissing al genomen is en de meubels er al staan.
U kunt het niet zomaar een jaar proberen
Met een Amerikaans paspoort krijgt u 90 dagen binnen elke voortschrijdende periode van 180 dagen in het Schengengebied. Geen 90 dagen per land, en het telt niet opnieuw als u vertrekt en terugkomt: tel vanaf vandaag 180 dagen terug en het totaal moet onder de 90 blijven. De Europese Commissie heeft er een rekenhulp voor.
"Laten we er een jaar gaan wonen en kijken" is dus geen legale optie. Alles boven de 90 dagen vraagt om een visum dat u aanvraagt voordat u vliegt.
De twee routes, in vier regels
Non-lucrative, voor wie niet hoeft te werken: artikelen 61 tot 64 van het immigratiereglement vragen 400% van de IPREM per maand, ongeveer €2.400, plus €600 per gezinslid. U mag er niet mee werken.
Digitale nomade, voor wie op afstand werkt, onder Ley 14/2013: consulaten vragen 200% van het Spaanse minimumloon per maand, €2.442 in 2026. U werkt voor bedrijven buiten Spanje.
De volledige vergelijking, met het papierwerk, staat in de visumgids. Wij regelen geen visa, maar we kunnen u doorverwijzen naar mensen die dat wel doen.
De 183-dagenval
Dit is wat niemand u vertelt, en beide helften zijn Spaanse wet.
Om het non-lucrative visum te verlengen, eist het reglement dat u meer dan 183 dagen in het kalenderjaar in Spanje hebt gewoond.
Volgens artikel 9 van de inkomstenbelastingwet maakt meer dan 183 dagen in Spanje in een kalenderjaar u precies Spaans fiscaal inwoner, belast over uw wereldinkomen.
Het is hetzelfde getal. Uw verblijf verlengen betekent Spaans belastingplichtige worden. Dat is geen maas die iemand vergat te dichten: zo is het systeem gebouwd. De fout is het in jaar twee ontdekken in plaats van het in jaar één in te plannen.
Uw Amerikaanse belastingen reizen met u mee
Dit is de grootste blinde vlek die we zien, en het is helemaal geen Spaanse wet.
De Verenigde Staten belasten hun burgers over hun wereldinkomen, ongeacht waar ze wonen. U blijft aangifte doen. De IRS zegt het duidelijk.
Twee dingen om te weten:
De Foreign Earned Income Exclusion laat u arbeidsinkomen uitsluiten tot een jaarlijks maximum: $132.900 voor belastingjaar 2026, $130.000 voor 2025.
De FBAR. Als uw buitenlandse rekeningen samen op enig moment in het jaar boven $10.000 komen, dient u FinCEN Form 114 in. Die drempel geldt voor het totaal, hij is laag, en een Spaanse betaalrekening met uw huurborg kan hem op zichzelf al overschrijden. De IRS-pagina is de bron.
Aan Spaanse kant is er een tegenwicht. De impatriatenregeling, artikel 93 van de inkomstenbelastingwet, belast arbeidsinkomen tegen 24% tot €600.000 in het jaar van verhuizing plus de vijf jaren daarna. De wet noemt houders van het digitale-nomadenvisum die in loondienst zijn als gerechtigd. Bent u zelfstandige, ga er dan niet van uit dat het voor u geldt.
Wij zijn relocationspecialisten, geen belastingadviseurs. Dit is het punt waarop u stopt met artikelen lezen en iemand inhuurt die beide systemen kent.
Al het andere is hetzelfde als voor iedereen
De rest van hierheen verhuizen is niet specifiek Amerikaans, en daar hebben we al over geschreven: wat u voor een bepaald budget echt krijgt in is Valencia duur?, het stappenplan van aankomen in vanuit het buitenland naar Valencia verhuizen, en de valkuilen bij wonen in de fouten die mensen maken.
Waar wij in beeld komen
Wij doen geen visa en geen belastingen. Wij doen het deel dat komt zodra dat geregeld is: het appartement vinden, het ter plaatse bezichtigen, het contract lezen voordat u tekent, en omgaan met verhuurders die nog nooit aan een Amerikaan hebben verhuurd. Dat is appartement zoeken in Valencia.
Veelgestelde vragen
Is het moeilijk voor een Amerikaans staatsburger om naar Spanje te verhuizen?
Niet moeilijk, maar het vraagt planning. Amerikanen hebben een visum nodig voor verblijven langer dan 90 dagen. De meest gebruikte routes zijn het non-lucrative visum (voor gepensioneerden en mensen met passief inkomen) en het digitale-nomadenvisum (voor wie op afstand werkt). De behandeling duurt twee tot vier maanden via een Spaans consulaat.
Is het een goed idee om vanuit de VS naar Valencia te verhuizen?
Voor veel Amerikanen wel. Valencia combineert een mediterraan klimaat, beloopbare wijken, publieke gezondheidszorg en kosten van levensonderhoud die ongeveer de helft zijn van die in grote Amerikaanse steden. De grootste uitdagingen zijn het visumtraject, lagere lokale salarissen en de taal. De meeste nieuwkomers zijn met lokale ondersteuning binnen drie tot zes maanden gesetteld.
Hoeveel geld heb ik op de bank nodig om naar Spanje te verhuizen?
Voor het non-lucrative visum vraagt Spanje een bewijs van ongeveer €28.800 per jaar voor de hoofdaanvrager plus ongeveer €7.200 per gezinslid ten laste, aangetoond met spaargeld of passief inkomen. Reken naast de visumeisen op €5.000–8.000 voor borg, makelaarskosten, de eerste maand huur en inrichtingskosten.
Is het goedkoper om in de VS of in Spanje te wonen?
Spanje is aanzienlijk goedkoper. Huur, gezondheidszorg, boodschappen en vervoer kosten 30–60% minder dan in de meeste Amerikaanse steden. In Valencia huurt u een appartement met één slaapkamer voor ongeveer €1.200, tegenover $2.000+ in vergelijkbare Amerikaanse steden. De salarissen zijn ook lager, wat vooral telt als u van plan bent lokaal te werken.
Kan een buitenlander in Spanje een appartement huren zonder verblijfsvergunning?
Ja. U hebt geen verblijfsvergunning of visum nodig om in Spanje een huurcontract voor lange termijn te tekenen. De meeste verhuurders vragen een paspoort, inkomensbewijs en een borg. Sommigen vragen een NIE, maar die is wettelijk niet vereist om te huren. Raíces Valencia regelt het zoeken en onderhandelen voordat u aankomt.